به نقل از فرارو، نتایج یک مطالعه بلندمدت در بریتانیا حاکی از آن است که مشکلات مالی تنها بر کیفیت زندگی روزمره تأثیر نمی گذارند، بلکه می توانند در بلندمدت بر حافظه، سرعت پردازش اطلاعات و سلامت مغز نیز اثر منفی داشته باشند.

نتایج یک پژوهش جدید نشان می دهد زندگی تحت فشارهای اقتصادی و تجربه فقر در سال های بزرگسالی، می تواند آثار منفی و ماندگاری بر عملکرد مغز و توانایی های شناختی افراد داشته باشد.

این مطالعه که توسط پژوهشگران بریتانیایی انجام شده، بیش از دو هزار و 700 نفر را که همگی در ماه مارس سال 1946 متولد شده اند، طی چندین دهه مورد بررسی قرار داده است. شرکت کنندگان در این پژوهش اکنون حدود 80 سال سن دارند و وضعیت سلامت جسمی، عملکرد شناختی و شرایط اجتماعی و اقتصادی آن ها در طول زندگی ثبت و ارزیابی شده است.

نتایج این تحقیق نشان می دهد افرادی که بین 25 تا اوایل 50 سالگی جزو 20 درصد کم درآمد این گروه بوده اند، در میانسالی عملکرد ضعیف تری در آزمون های حافظه و توانایی های شناختی داشته اند. همچنین کسانی که در دهه های 30 و 40 زندگی خود بارها با مشکل پرداخت هزینه های زندگی و قبض هایشان مواجه بوده اند، در سال های بعد نیز نتایج ضعیف تری در آزمون های ذهنی کسب کرده اند.

پژوهشگران تأکید می کنند این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن عواملی مانند شرایط دوران کودکی، سطح تحصیلات و توانایی های شناختی اولیه افراد همچنان مشاهده شده است. به همین دلیل، آن ها معتقدند فشارهای مالی انباشته شده در دوران بزرگسالی نقش مهمی در تغییرات منفی سلامت مغز ایفا می کند.

یکی از یافته های جالب این پژوهش آن است که روند کاهش توانایی های شناختی در سال های پایانی عمر افرادی که با مشکلات مالی طولانی مدت روبه رو بوده اند، نسبت به سایر افراد کندتر به نظر می رسد. با این حال، پژوهشگران معتقدند این موضوع لزوماً نشانه سلامت بیشتر مغز آن ها نیست، بلکه ممکن است به دلیل آن باشد که بخشی از آسیب های شناختی پیش تر ایجاد شده و عملکرد مغز آن ها در مراحل قبل کاهش یافته است.

ژاک ولس، جامعه شناس دانشگاه کالج لندن و از نویسندگان این پژوهش، می گوید مهم ترین مزیت این مطالعه، بررسی وضعیت افراد در بازه ای چند دهه ای است. به گفته او، بسیاری از تحقیقات پیشین تنها وضعیت اقتصادی و سلامت افراد در یک مقطع زمانی را بررسی کرده اند، اما این پژوهش امکان مشاهده آثار تجمعی فشارهای مالی بر سلامت مغز را فراهم کرده است.

به گفته ولس، اگرچه این مطالعه نمی تواند به طور دقیق مشخص کند چه میزان از آسیب های مغزی ناشی از استرس مالی مستقیم و چه مقدار ناشی از رفتارهای مرتبط با فقراست، اما شواهد موجود نشان می دهد مشکلات اقتصادی عامل اصلی این تغییرات هستند.

استرس های مالی مزمن می توانند بخش قابل توجهی از ظرفیت ذهنی افراد را به خود اختصاص دهند. نگرانی دائمی درباره تأمین هزینه های زندگی، علاوه بر ایجاد فشار روانی، ممکن است با افزایش التهاب های مزمن در بدن نیز همراه باشد؛ موضوعی که در مطالعات مختلف با کاهش سلامت مغز و افزایش خطر ابتلا به بیماری های مرتبط با سالمندی ارتباط داشته است.

پژوهشگران همچنین تأکید می کنند نشانه های این آسیب ها معمولاً به صورت تدریجی و در دهه های بعدی زندگی ظاهر می شوند. به عبارت دیگر، آثار فشارهای مالی امروز ممکن است سال ها بعد و در قالب کاهش توانایی های شناختی خود را نشان دهند.

متخصصان حوزه سلامت معتقدند یافته های این پژوهش می تواند پیام مهمی برای سیاست گذاران داشته باشد. کاهش فقر و حمایت از اقشار آسیب پذیر تنها به بهبود شرایط معیشتی افراد محدود نمی شود، بلکه می تواند در پیشگیری از مشکلات سلامت مغز و کاهش خطر ابتلا به بیماری هایی مانند زوال عقل نیز مؤثر باشد.

در عین حال، کارشناسان تأکید می کنند نباید سلامت مغز را صرفاً به وضعیت درآمدی افراد مرتبط دانست. عواملی مانند نابرابری های اجتماعی، تبعیض و فشارهای روانی ناشی از شرایط زندگی نیز می توانند نقش مهمی در سلامت شناختی افراد ایفا کنند.

این پژوهش بار دیگر نشان می دهد سلامت مغز ارتباطی تنگاتنگ با شرایط اقتصادی و اجتماعی افراد دارد و توجه به سلامت مالی جامعه، می تواند سرمایه گذاری مهمی برای حفظ سلامت عمومی در سال های آینده باشد.