به نقل از ایسنا، دکتر محمدمهدی زرشناس، متخصص داروسازی سنتی با بیان اینکه تخم شربتی، دانه گیاه ریحان است، اظهار کرد: این دانه پس از قرار گرفتن در آب، لایه ای ژله ای و غنی از موسیلاژ در اطراف خود تشکیل می دهد که توانایی جذب مقدار قابل توجهی آب دارد و به همین دلیل، مصرف نوشیدنی حاوی تخم شربتی می تواند احساس تشنگی را برای مدت بیشتری کاهش دهد.

وی افزود: مهم ترین ترکیبات تخم شربتی شامل موسیلاژ، فیبرهای محلول، ترکیبات فنولی و فلاونوییدهاست و موسیلاژ موجود در این دانه ها با نگه داشتن آب در دستگاه گوارش، می تواند تخلیه معده را تا حدی کندتر کرده و موجب جذب تدریجی تر آب شود.

این متخصص داروسازی سنتی با تأکید بر اینکه تخم شربتی مانع کم آبی بدن نمی شود، گفت: در شرایطی مانند فعالیت بدنی شدید، تعریق زیاد، تب یا گرمازدگی، بدن همچنان به دریافت آب و الکترولیت های کافی نیاز دارد و مصرف شربت تخم شربتی نباید این تصور را ایجاد کند که نیاز بدن به آب به طور کامل برطرف شده است.

زرشناس ادامه داد: اگر فرد به دلیل کاهش احساس تشنگی، مصرف آب را محدود کند، همچنان در معرض خطر کم آبی قرار خواهد داشت؛ بنابراین تخم شربتی باید به عنوان یک نوشیدنی کمکی در کنار مصرف کافی آب مورد استفاده قرار گیرد.

عضو هیأت علمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با اشاره به ضرورت رعایت نکات ایمنی هنگام مصرف تخم شربتی، اظهار کرد: این دانه ها باید پیش از مصرف به خوبی در آب خیسانده شوند تا لایه ژلاتینی اطراف آن ها شکل بگیرد. مصرف دانه خشک، به ویژه در کودکان، سالمندان و افرادی که اختلال بلع دارند، می تواند خطر انسداد در مسیر مری را افزایش دهد.

وی همچنین با اشاره به محتوای بالای فیبر در تخم شربتی، افزود: مصرف مقادیر زیاد این دانه ها ممکن است در برخی افراد موجب نفخ، احساس پری یا ناراحتی های گوارشی شود.

زرشناس با بیان اینکه فیبر و موسیلاژ موجود در تخم شربتی ممکن است سرعت جذب برخی داروها را کاهش دهد، توصیه کرد: افرادی که داروهای خوراکی مصرف می کنند، بهتر است تخم شربتی را با فاصله زمانی یک تا دو ساعت از داروهای خود مصرف کنند.

وی در پایان خاطرنشان کرد: تخم شربتی می تواند نوشیدنی مناسبی برای روزهای گرم باشد و با ایجاد احساس سیری و کاهش تشنگی، به تحمل بهتر گرما کمک کند، اما نقش آن در پیشگیری از کم آبی بدن، کمکی است و جایگزین آب آشامیدنی نیست؛ بنابراین حفظ آب بدن همچنان به مصرف کافی آب و در صورت تعریق شدید، جبران الکترولیت های از دست رفته بستگی دارد.