دنیای‌ اقتصاد: تشکل «سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا» (DSA) که در سال‌های گذشته جریان حاشیه‌ای به شمار می‌رفت، اکنون با تکیه بر سازماندهی بدنه کارگری و جوان، پیروزی‌های انتخاباتی ملموسی در ابعاد ایالتی و کنگره کسب کرده و به یکی از جریان‌های تعیین‌کننده در آستانه دوره‌های بعدی انتخابات تبدیل شده است.

پیروزی‌های انتخاباتی و گسترش دامنه نفوذ این تشکل توانسته جهش بی‌سابقه‌ای در تعداد اعضا تجربه کند و آن را به بیش از 120هزار نفر برساند. چهره‌های پیروز و مورد حمایت این جریان توانسته‌اند نامزدهای سنتی و وابسته به بدنه اصلی حزب دموکرات را در ایالت‌های متعددی مانند نیویورک، فلوریدا، کلرادو و پنسیلوانیا شکست دهند. حضور زهران ممدانی در شهرداری نیویورک، موفقیت احتمالی در شهرداری‌های سیاتل و واشنگتن دی‌سی و جلب حمایت چهره‌هایی مانند الکساندریا اوکاسیو کورتز، نشان‌دهنده تبدیل این جنبش از یک گروه فشار معترض به یک نیروی دارای قدرت اجرایی است.

«نیک پاپلی» در گزارشی برای «تایم» نوشت، البته این جنبش با محدودیت‌های منطقه‌ای روبه‌رو است. شکست نامزد این تشکل در رقابت‌های مقدماتی فرمانداری ویسکانسین نشان داد که مواضع رادیکال این گروه در ایالت‌های نوسانی و کلیدی همچنان با صخره سخت رای‌دهندگان میانه‌رو برخورد می‌کند. چهره‌های سنتی حزب دموکرات معتقدند برنامه‌های این تشکل صرفا در حوزه‌های انتخاباتی کاملا آبی (دموکرات) جواب می‌دهد؛ هرچند پیروزی‌های غیرمنتظره‌ای مانند غلبه نامزد این تشکل بر رقیب سنتی در ایالت قرمز فلوریدا، نشان می‌دهد این خط‌کشی‌ها همواره قطعی نیستند.

بخش عمده‌ای از بدنه فعال تشکل «سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا» را نیروهای جوان، تحصیل‌کرده و شهرنشین تشکیل می‌دهند که از برآورده نشدن رویاهای اقتصادی خود ناامید شده‌اند. هزینه‌های کمرشکن مسکن، بهداشت و درمان، بدهی‌های سنگین دانشجویی و ناامنی شغلی، موتور محرک پیوستن این نیروها به جریان چپ است. این تشکل با ربط دادن این مشکلات معیشتی به تمرکز ثروت و قدرت، توانسته بستری سازمان‌یافته برای اعتراضات فراهم کند. علاوه بر مسائل اقتصادی، تحولات خارجی به‌ویژه مخالفت شدید نسل جوان با سیاست‌های نظامی آمریکا و وضعیت بحران غزه، به موج جدیدی برای جذب فعالان جوان تبدیل شده است. پلتفرم رسمی و کشوری این تشکل مواضعی فراتر از مطالبات عمومی مطرح می‌کند؛ مواردی نظیر انحلال مجلس سنا، حذف سیستم پلیس و زندان‌ها، تعطیلی پایگاه‌های نظامی فرامرزی و ملی‌سازی شرکت‌های بزرگ. این مواضع رادیکال به سلاحی در دست جمهوری‌خواهان تبدیل شده تا تمام حزب دموکرات را چپ‌گرای افراطی معرفی کنند.

نامزدهای پیروز «سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا» معمولا با تمرکز بر خدمات رفاهی ملموس مانند مسکن ارزان و حقوق کارگران رای می‌آورند و از طرح مواضع رادیکال‌تر فاصله می‌گیرند، امری که چالش‌های ایدئولوژیک درونی ایجاد کرده است. نگاه این تشکل به انتخابات ریاست‌جمهوری2028 و احتمال نامزدی الکساندریا اوکاسیو کورتز، «سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا» را بر سر تقاطع حفظ خلوص ایدئولوژیک یا پذیرش سازش‌های سیاسی قرار داده است. برخی اعضا نگرانند ورود به عرصه قدرت ملی، این گروه را به یک جناح معمولی در داخل حزب دموکرات تقلیل دهد؛ اما رهبران سازمان تاکید دارند که ادامه حضور در رقابت‌های حزب دموکرات و ارائه یک جایگزین ملموس، تنها راه تبدیل شعارهای سوسیالیستی به قدرت واقعی سیاسی است.