به گزارش "ورزش سه"، نگاهی به ترکیب تیم‌های مدعی ترکیه، مجموعه‌ای شگفت‌انگیز از ستاره‌های بزرگ دنیای فوتبال را نشان می‌دهد. گالاتاسرای خط حمله‌ای متشکل از لروی سانه، ویکتور اوسیمن و رافائل لیائو دارد که به‌تازگی از میلان پیوسته است و در خطوط پشت سر آن‌ها بازیکنانی چون ایلکای گوندوگان، باریش آلپر ییلماز و داوینسون سانچز بازی می‌کنند.

در دیگر تیم استانبول، یعنی فنرباغچه، بازیکنانی نظیر ادرسون، نلسون سمدو، میلان اشکرینیار، ناتان آکه، انکولو کانته، مارکو آسنسیو، میسون گرینوود، روملو لوکاکو و ودات موریقی حضور دارند. 

ترابزون‌اسپور نیز با جذب محمد صلاح به سرتیتر اخبار تبدیل شده است، در حالی که آندره اونانا، استفان ساویچ و فابینیو را هم در اختیار دارد. بشیکتاش نیز دوشان ولاهوویچ، مهاجم سابق یوونتوس، و لئاندرو تروسار، ستاره فصل قبل آرسنال را جذب کرده است.

اما چرا این تعداد از ستاره‌های بزرگ، حتی در سال‌های پایانی دوران حرفه‌ای خود، به فوتبال ترکیه روی آورده‌اند؟

 اگرچه لیگ ترکیه رقابتی، جذاب و همراه با ورزشگاه‌های پر از تماشاگر است، اما عامل اصلی و تعیین‌کننده به نرخ مالیات مربوط می‌شود. در ترکیه نرخ مالیات تکلیفی ثابتی برابر با ۲۰ درصد برای ورزشکاران تعیین شده است؛ در حالی که این رقم در لیگ‌های معتبر اروپایی بین ۴۵ تا ۵۵ درصد است.

به همین دلیل، در فوتبال ترکیه قراردادها معمولاً به صورت خالص (پس از کسر مالیات) بسته می‌شوند. علاوه بر این، معافیت‌های مالیاتی برای درآمدهای خارج از کشور برای ورزشکارانی که اقامت مالیاتی خود را به ترکیه منتقل می‌کنند، این کشور را به آهن‌ربایی برای ستاره‌های فوتبال و یک بهشت مالیاتی پنهان تبدیل کرده است.