پارسینه گزارش می دهد//فریماه شیخ الاسلامی ///چند روز پیش در مسیر بازگشت از چالوس، شاهد صحنه ای بودم که متأسفانه برای بسیاری از ما دیگر تازگی ندارد سرنشین یک خودروی شاسی بلند، زباله ای را از شیشه خودرو به بیرون پرتاب کرد و البته در همین حال به مسیر خود ادامه داد.

این رفتار را بارها در جاده ها و خیابان ها دیده ایم از خودروهای معمولی گرفته تا خودروهای گران قیمت و لوکس. اما بهتر است در اینجا تأکید کنیم که مسئله، قیمت و مدل خودرو نیست بلکه فرهنگ صاحب آن است.
داشتن خودروی گران قیمت هیچ ایرادی ندارد، اما اگر کسی با خودروی لوکس در جاده حرکت کند و زباله اش را از پنجره بیرون بیندازد، این خودرو دیگر نشانه فرهنگ نیست.
فرهنگ واقعی، زمانی دیده می شود که صاحب خودرو زباله اش را تا رسیدن به مقصد در داخل خودرو نگه دارد.
امروز می توان به سادگی یک کیسه زباله مخصوص ماشین در خودرو قرار داد. اگر هم چنین وسیله ای در دسترس نبود، یک کیسه معمولی می تواند تا رسیدن به نخستین سطل زباله، زباله های داخل خودرو را در خود نگه دارد.
واقعاً نگه داشتن یک بطری، دستمال یا پوست خوراکی برای چند ساعت در خودرو، آن قدر دشوار نیست که به خاطرش طبیعت را آلوده کنیم.
اما فقط فرهنگ سازی کافی نیست
در کنار آموزش و فرهنگ سازی، لازم است دستگاه های مسئول نیز برخورد جدی تری با این رفتار داشته باشند.
پلیس می تواند با استفاده از دوربین های جاده ای و شهری، موارد قابل تشخیص را بررسی و با متخلفان برخورد کند. همچنین لازم است امکان گزارش تخلف توسط شهروندان نیز، در چارچوبی مشخص فراهم شود به گونه ای که شهروندان بتوانند فیلم یا تصویر تخلف را از طریق یک سامانه رسمی ارسال کنند و موضوع پس از بررسی، در صورت احراز تخلف، پیگیری شود.
البته چنین سامانه ای باید کاملاً قانونمند باشد تا هم از سوءاستفاده جلوگیری شود و هم حریم خصوصی افراد حفظ شود.
از سوی دیگر، شهرداری ها، سازمان های محیط زیست و سایر دستگاه های مربوطه نیز باید در مسیرهای پرتردد، به خصوص جاده های گردشگری و مناطق طبیعی، تعداد و دسترسی سطل های زباله را افزایش دهند و در کنار آن، اطلاع رسانی و آموزش عمومی را جدی تر دنبال کنند.
پز واقعی، تمیزی است
بیاییم یک باور ساده را تغییر دهیم:
نشستن پشت فرمان خودروی گران قیمت، به تنهایی نشانه شخصیت و فرهنگ نیست.
پز واقعی این است که وقتی از جاده عبور می کنیم، پشت سرمان زباله ای باقی نماند.
پز واقعی این است که کودکمان از ما یاد بگیرد بطری آبش را داخل خودرو بگذارد و در اولین سطل زباله بیندازد.
پز واقعی این است که وقتی به طبیعت می رویم، آن را تمیزتر از زمانی که تحویل گرفتیم، ترک کنیم.
ما فقط مصرف کننده زمین نیستیم امانتدار آن برای نسل های آینده نیز هستیم.

پس از مردم می خواهیم مسئولانه تر رفتار کنند و از مسئولان نیز انتظار داریم فرهنگ سازی، نظارت و برخورد بازدارنده با ریختن زباله در معابر و طبیعت را جدی تر دنبال کنند.

زباله مان را در خودرو نگه داریم.طبیعت، سطل زباله ما نیست.