به نقل از ایسنا، سرقت های خیابانی در کلان شهرها، به ویژه تهران، ماجرای تازه ای نیست، اما گاهی بیشتر خودش را نشان می دهد. در این بین گاهی چهره های شناخته شده هنری و فرهنگی هم از این موضوع شکایت می کنند. در تازه ترین مورد، سیاوش طهمورث - بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون - به جمع قربانیان موبایل قاپی پیوست.

آنچه در ادامه می خوانید، گزارش کامل این رویداد و مروری بر سرقت های مشابه از هنرمندان در سال های اخیر است که نشان می دهد این پدیده دیگر به یک اتفاق عادی و نگران کننده در زندگی روزمره شهری بدل شده است.

سیاوش طهمورث - بازیگر پیشکسوت - می گوید دوشنبه (16 شهریورماه) در محدوده خیابان شریعتی سه راه طالقانی در حالی که با تلفن همراه خود در حال مکالمه و گذر از خیابان بوده است، یک موتورسوار موبایلش را به سرقت می برد.

این هنرمند در واکنش به این اتفاق ویدیویی منتشر کرده که در آن می گوید: متاسفم و نمی دانم چه اتفاقی افتاده. چرا؟ چرا اصلاً به این روز افتادیم ما؟ متاسفانه دیروز، دوشنبه در سه راه طالقانی و شریعتی، داشتم با گوشی صحبت می کردم، از خیابان رد شده بودم و نزدیک پیاده رو بودم، گوشی من را یک آقایی با موتور زد و رفت. خب یعنی چی؟ پس من حتی امنیت صحبت کردن در خیابون با گوشی خودم را ندارم؟ و آقایی که تو این گوشی را می زنی می بری، فکر می کنی چقدر می فروشیش؟ عزیز من، اولش عادت است، بعدش عادت به خلاف. نکنیم این کار را. ببین این ماجرا برمی گردد به خود شما. هرچی بیشتر در بیاوری باید بیشتر خرج کنی و باید بیشتر بدوی و حتی دیگر این کارهای خلاف هم جواب تو را نمی دهد. ولی به هر حال امیدوارم که صدای من را بشنوی و بدانی که گوشی چه کسی را بردی. قربونتان بروم. خداحافظ.

موضوع سرقت موبایل بازیگران پیش تر هم اتفاق افتاده است. اواخر تابستان 1403 موبایل بهزاد خلج - بازیگر سینما و تلویزیون - که در آن زمان در سریال آقای قاضی ایفای نقش می کرد توسط یک باند گوشی قاپی متشکل از چهار پسر جوان 18ساله به سرقت رفته بود که در نهایت پلیس تمام افراد این باند را دستگیر کرد.

این اتفاق برای حامد کمیلی - بازیگر سینما و تلویزیون- هم در اردیبهشت ماه 1401 رخ می دهد، او درحال عبور از میدان فردوسی تهران بوده که دو مرد سوار بر موتورسیکلت به او نزدیک شده و زمانی که این بازیگر مقابل داروخانه بوده گوشی او را قاپیده و از محل متواری شدند.

در شهریور 1399 هم مهراب قاسم خانی - نویسنده و بازیگر - در صفحه اینستاگرام خود نوشت که فردی سوار ماشین دخترش شده و با گذاشتن قمه زیر گردنش گوشی اش را دزدیده است.

پیش تر در شهریور 1397 هم تلفن همراه خود مهراب قاسم خانی را در میدان هفتم تیر به سرقت می برند. او همان زمان در اینستاگرامش نوشت: دوست عزیزی که امروز توی میدون هفت تیر گوشی منو زدی بردی، باور کن قول می دم اگه بهم پسش بدی هیچ کاری باهات ندارم و خیلی بیشتر از اونی که می تونی بفروشیش بهت میدم. یادداشت های توی گوشیم خیلی برام مهم هستن... یعنی امکانش هست هنوز یکم آدمیت برات مونده باشه؟؟...

پ.ن اول: بازم قول می دم کاری باهات نداشته باشم

پ.ن دوم: دوستان دیگه ای که ممکنه گوشی دزد میدون هفت تیر رو بشناسن، بهش بگن پول بیشتری گیرش میاد.

هومن حاجی عبداللهی - بازیگر سینما و تلویزیون - هم قربانی این ماجرای تلخ شده است. او در زمستان 1402 در یک استوری از سرقت موبایلش با قمه در حوالی خیابان پاسداران تهران خبر داد و در صفحه خود نوشت: امروز پنجشنبه 7 دی ماه، ساعت 9:30 صبح در روز روشن، خیابان پاسداران ساقدوش - نبش رحمانیان غربی یه جوری با قمه نیم متری زدن تو سرم موبایلمو قاپیدن که تا 5 دقیقه چشمام جایی رو نمی دید. خواهش می کنم مواظب خودتون باشید. دسترسی داشتم توییت هم می زدم.

همچنین ویدا جوان - بازیگر سینما و تلویزیون - در بهمن 1402 با انتشار ویدیویی در صفحه اینستاگرام خود از دزد دیده شدن تلفن همراه خود برای دومین بار خبر داد. او در این ویدیو توضیح می دهد که دو نفر موتورسوار گوشی او را از ماشینش به سرقت برده و گوشش نیز حین سرقت صدمه دیده است و دستش به جایی بند نیست.

علیرضا داوودنژاد - کارگردان سینما - هم عصر روز سه شنبه 14 شهریورماه 1397 ، مهمان مدیران و خبرنگاران یک روزنامه است. پس از انجام گفت وگو و بازدید، دقایقی از خروجش از دفتر روزنامه نگذشته که طعمه دزدهای موبایل قاپ می شود.

داودنژاد درباره این حادثه می گوید: از روزنامه که بیرون آمدم پای پیاده در خیابان نوبخت به سمت خیابان نیلوفر در حرکت بودم و با تلفن همراهم صحبت می کردم اما ناگهان مردی قوی هیکل و سیاه پوش از پشت ضربه ای به گیجگاهم زد در حالی که شوکه شده بودم او سعی داشت گوشی را از دستم بگیرد.

به همین خاطر مرا هل داد و گوشی را گرفت. سپس با عجله دوید و چند متر جلوتر سوار موتورسیکلتی شد که متعلق به همدستش بود و با سرعت از آنجا دور شدند. این کارگردان سینما در ادامه گفت:گوشی تلفنم بسیار گرانقیمت بود و اطلاعات زیادی هم در آن داشتم.

او بعدا در پیامی از دزدان یک درخواست می کند: امیدوارم با من تماس بگیرید و گوشی ام را برگردانید. اگر این اتفاق بیفتد مژدگانی خوبی خواهم داد.

مریم بوبانی - بازیگر سینما و تلویزیون - هم در آذرماه 1402 در صفحه اینستاگرام خود از دزدیده شدن موبایلش خبر می دهد. او در پستی می نویسد: در روز روشن جلوی مجتمع قضایی از داخل ماشین، در کمتر از یک ثانیه گوشی ام را که در دستم بود، دزدیدند. هنوز از وحشت تنم می لرزد .

مونا فرجاد - بازیگر سینما و تلویزیون- در آبان ماه 1402 تلفن همراهش مقابل یکی از رستوران های تهران مورد سرقت قرار می گیرد. آن زمان مطرح شد که این سرقت با قمه کشی همراه بوده و این بازیگر راهی درمانگاه می شود. او پس از این اتفاق به بیمارستان منتقل شد.

مونا فرجاد بعدا در صفحه اینستاگرامش شب دزدی را اینگونه روایت می کند: دیشب دم در رستوران ایستاده بودیم داشتیم در فضای مجازی پوسترِ فیلم های فرنگی را جستجو می کردیم. از گوشه چشم حضور سیاهی را در کنارم احساس کردم و تا روبه رویم بایستد چشم در چشم ِ مردی با کلاه مشکی و ماسک بر صورت شدم.

در کسری از ثانیه فریاد زدم دزد موبایل و یقه دوستم را کشیدم و همزمان چشمانم تیزی قمه دزد را که به قصد ضربه به ما می چرخاند دیدم. نمی دانم چگونه حداقل دو متر روی زمین پرتاب شدیم.

از دورتر، مارال مردی قمه به دست را بالای سر ما می دید که به قصد زدن حمله ور است و نوشان طهماسبی که کنار مارال ایستاده بود گمان کرد کار تمام شده و ما را زده اند. صدای جیغ ها و فریادها کمک کرد تا دزد تَرکِ موتورسوار همراهش شود و بگریزد.

اگر من متوجه حضور دزد نشده بودم، عکس العمل سریع نشان نمی دادم، دوستان عزیزم که اتفاقی در رستوران حضور داشتند با اولین فریاد شتابان به یاری ما نیامده بودند و خدا همراهمان نبود بی شک اکنون اتفاق ناگواری که حتی فکر کردن به آن لرزه بر بدنم می اندازد، پیش آمده بود.

مرور این وقایع نشان می دهد که سرقت تلفن همراه در معابر عمومی، فارغ از جایگاه اجتماعی قربانیان، به یک الگوی تکراری و هشداردهنده تبدیل شده است؛ الگویی که در آن موتورسواران با سرعت عمل بالا و استفاده از غافلگیری، امنیت شهروندان را نشانه گرفته اند.

از سه راه طالقانی تا میدان هفت تیر و از جلو مجتمع قضایی تا مقابل رستوران های پایتخت، این ماجرا برای هنرمندان و شهروندان عادی تکرار شده و گاه با خشونت همراه بوده است.

شاید تکرار این روایت های تلخ، زمانی به نقطه عطفی برای بازنگری جدی در شیوه های پیشگیری و برخورد با این معضل اجتماعی بدل شود؛ پیش از آن که قربانی بعدی، خودِ هر یک از ما باشیم.