در یک آزمایش، افرادی که مبتلا به افسردگی تشخیص داده شدند، در طول رژیم غذایی با غذاهای فوق فرآوری شده کم، علائم کمتری نسبت به رژیم غذایی معمول خود داشتند.

هر دوره رژیم غذایی چهار هفته طول کشید و به محققان فرصتی داد تا دو الگوی غذایی را در همان افراد مقایسه کنند.

این مطالعه که توسط نیاشا چاگودرا(Nyasha Chagwedera)، محقق روانپزشکی در دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو(UCSF) رهبری می شد، 20 بزرگسال را که مقادیر قابل توجهی غذاهای فوق فرآوری شده مصرف می کردند، استخدام کرد.

میانگین سنی آنها تقریباً 44 سال بود و به طور متوسط تقریباً 13 سال با افسردگی زندگی کرده بودند.

شرکت کنندگان به طور تصادفی برای شروع با یکی از دو رژیم غذایی انتخاب شدند. یک گروه به مدت چهار هفته طبق معمول غذا خوردند، در حالی که گروه دیگر مصرف غذاهای فوق فرآوری شده را کاهش دادند. سپس رژیم خود را تغییر دادند.

شرکت کنندگان با راهنمایی محققان، غذای خود را خریداری کردند. آنها موافقت کردند که داروها، درمان، ورزش و خواب خود را در طول مطالعه بدون تغییر نگه دارند.

نوزده نفر این آزمایش را تکمیل کردند. میانگین نمرات در پرسشنامه ای که مصرف غذاهای فوق فرآوری شده را ارزیابی می کرد، از 10.10 در ابتدا به 1.42 پس از مداخله کاهش یافت.

سه ارزیابی جداگانه افسردگی، نمرات پایین تری را در طول دوره مصرف غذاهای فوق فرآوری شده کم نسبت به دوره رژیم غذایی معمول ثبت کردند.

در ارزیابی 9 سؤالی PHQ-9، میانگین نمرات در طول رژیم غذایی معمول 8.68 و در طول مداخله غذایی 5.53 بود. تجزیه و تحلیل مربوط به علائم اولیه، ترتیب رژیم غذایی و دوره مطالعه، تفاوت حدود 3 امتیازی بین رژیم های غذایی را تخمین زد.

در یک ارزیابی دیگر افسردگی موسوم به MADRS، میانگین نمرات در طول رژیم غذایی معمول 18.9 و در طول رژیم غذایی بسیار فرآوری شده کم 8.05 بود.

سومین ارزیابی افسردگی و یک پرسشنامه اضطراب نیز نمرات پایین تری را در طول مداخله غذایی ثبت کردند.

مطالعات شهودی قبلی، مصرف بیشتر غذاهای بسیار فرآوری شده را با افسردگی مرتبط دانسته اند. در اینجا، محققان بررسی کردند که وقتی افرادی که از قبل با افسردگی زندگی می کنند، عادات غذایی خود را تغییر می دهند، چه اتفاقی می افتد.

این به معنای درخواست از شرکت کنندگان برای تغییر روال های آشنا بود. تنقلات بسته بندی شده و برخی از محصولات آماده، گزینه های مناسبی را در زمانی که زمان و انرژی محدود است، ارائه می دهند، اگرچه همه غذاهای فرآوری شده فوق فرآوری شده نیستند.

چاگودرا توضیح می دهد که کاهش مصرف غذاهای فوق فرآوری شده می تواند چالش برانگیز باشد، زیرا بسیار خوش طعم، ارزان و راحت در دسترس هستند.

محققان نتیجه گرفتند که این رویکرد، عملی و قابل قبول است و مبنایی برای آزمایش های بزرگتر فراهم می کند.

کاهش غذاهای فوق فرآوری شده همچنین می تواند میزان مصرف قند، چربی یا کالری را تغییر دهد. آلاینده ها یا افزودنی های مرتبط با فرآوری از دیگر عوامل احتمالی هستند. البته این مطالعه نتوانست مشخص کند که کدام جنبه های تغییر رژیم غذایی مهم هستند.

علائم همچنین در طول دوره رژیم غذایی معمول کمتر از زمان شروع مطالعه بود. برای مثال، میانگین نمرات PHQ-9 در شروع مطالعه 12.8 بود، در حالی که در طول رژیم غذایی معمول 8.68 بود.

بنابراین، اثر رژیم غذایی گزارش شده مربوط به تفاوت بین دو دوره رژیم غذایی است، نه اینکه کل بهبود از ابتدا را به کاهش غذاهای فوق فرآوری شده نسبت دهد.

این آزمایش، بزرگ و دوسوکور نبود. شرکت کنندگان می دانستند که از کدام رژیم غذایی پیروی می کنند، بنابراین انتظارات می توانسته بر نتایج تأثیر بگذارد. همچنین مصرف غذا به صورت خودگزارش دهی انجام شد و هیچ معیار عینی برای مصرف غذاهای فوق فرآوری شده وجود نداشت.

همچنین همه شرکت کنندگان وزن بالایی داشتند و حداقل یک ناهنجاری متابولیکی را گزارش کردند. بنابراین یافته ها ممکن است به طور یکسان در مورد سایر افراد مبتلا به افسردگی صدق نکند.

پیامدهای اولیه، امکان سنجی و پذیرش بودند. پیامدهای افسردگی و اضطراب اکتشافی بودند و نویسندگان این یافته ها را به عنوان فرضیه ساز توصیف می کنند.

محققان خواستار مطالعات بزرگتر شده اند که از معیارهای عینی مصرف غذاهای فوق فرآوری شده استفاده کنند و مکانیسم های پشت این نتایج را بررسی کنند.

این پژوهش در مجله JAMA Psychiatry منتشر شده است.