شهر کوهستک با وجود جمعیتی در حدود چهار هزار نفر، با چالش هایی روبه روست که موقعیت جغرافیایی و مجاورت آن با دریا، بر پیچیدگی مدیریت شهری در این منطقه افزوده است. فرسایش ساحلی، ضرورت تکمیل دیوار حفاظتی، بهسازی معابر و محدودیت منابع مالی، از جمله مسائلی هستند که بر روند توسعه عمرانی این شهر تأثیر گذاشته اند.در شرایط پس از جنگ 40 روزه و با توجه به حملات اخیر به استان های جنوبی کشور، بررسی وضعیت پروژه های عمرانی، روند اجرای طرح های زیرساختی و دغدغه های پیش روی مدیریت شهری کوهستک اهمیت بیشتری پیدا می کند. به گفته حامد طاهری، شهردار کوهستک، تکمیل فاز پایانی دیوار حفاظتی ساحل، به دلیل هزینه بالای اجرا و محدودیت اعتبارات، یکی از مهم ترین چالش های پیش روی شهرداری در آستانه فصل زمستان است؛ موضوعی که علاوه بر زیرساخت های شهری، با ایمنی خیابان های ساحلی و ساختمان های مجاور دریا نیز ارتباط مستقیم دارد.

در حال حاضر، بعد از جنگ 40 روزه، و حملات اخیر دشمن به استان های جنوبی کشور چه پروژه های عمرانی در منطقه کوهستک در جریان هست ؟

شهرداری مناقصه 30 هزار متر مربع آسفالت را برگزار کرده که نتیجه تا هفته آینده مشخص می شود. زیرسازی و جدول گذاری دو خیابان در حال انجام است به اضافه اصلاح میدان صدف که ورودی اصلی شهر است که بازسازی ان توسط پیمانکار در حال کار هست. یک روکش آسفالت هم در بلوار ساحلی داریم که کنار پارک ساحلی جدیدی که تازه تأسیس شده، در حال انجام است و این به همراه دو خیابانی که گفتم انشاالله در یکی دوماه دیگر انجام می شوند. 6 ماه اول سال معمولاً به خاطر گرمای هوا، پروژه های مان خیلی کمتر هستند یعنی بیشتر پروژه های ما حتی در حالت عادی در 6 ماه دوم سال انجام می شود به خاطر گرمای شدید هوایی که اینجا هست، چون کار کردن عملا در این گرما خیلی سخت هست برای پیمانکاران؛ چه در بحث آسفالت و ابنیه و ...

چالش های شهرداری در شهر کوهستک از نظر مدیریت شهری چه مواردی هستند؟

مهمترین چالشی که شهرداری الان با آن درگیر است بحث دیوار حفاظتی است؛ شهرداری از سال 95 اقدام به ساخت دیوار حفاظتی کرده؛ در پارک ساحلی شمالی که تازه درست کردیم، جانمایی اسکله که اوایل دهه 80 شمسی انجام گرفته متاسفانه اشتباه بوده و الان قسمت شمالی ساحل، آب دریا بالا میاد و قسمت جنوبی که حالت ساحل بکر داره، آن آب دریا عقب نشینی می کند. از تقریباً 25 سالی که این اسکله ساخته شده الان دیگر به درجه ای رسیده که اگر این دیوار حفاظتی انجام نمیشد، برای قسمت های خیابان ساحل شمالی و ساختمان هایی که انجا هستند، بسیار خطرناک بود ؛چون کوهستک شهری است که فاصله خانه ها با دریا خیلی نزدیک هست؛ یعنی یک خیابان 20 متری فاصله داره با خود ساحل و این باعث می شود که از زمستان یعنی از برج 9 تا تقریبا برج 2 که یک باد موسمی داریم که معروف به باد شمال هست و خیلی تند می وزد و چون شهر کوهستک روبروی تنگه هست، فشاری که وارد می شود، خیلی زیاد هست و پروژه فاز آخرش مونده که باید انجام بدیم و متاسفانه در سال های گذشته، همه این بار بر گردن شهرداری افتاد در حالی که شهرداری تنها متولی این پروژه نیست. از سال 95 یکی از دلایلی که شهر کوهستک پروژه هایش دیر انجام شده همین هزینه ای بوده که شهرداری برای دیوار حفاظتی کرده است ؛ سال 1401 فاز سوم این دیوار را شروع کردیم به طول 242 متر و اواخر سال 1402 به بهره برداری رسید؛ ان موقع نزدیک 13 میلیارد تومان هزینه شد. سال 1403 و 1404 پیشنهاد دادیم و قرار شد اعتباراتی تصویب بشود و پارسال مصوب شد 15 میلیارد تومان از منابع مدیریت بحران استان به شهرداری بدهند که این پروژه را استارت بزنیم. چون برآورد ما برای پارسال فاز آخرش که 300 متر هست، حدود 60 میلیارد تومان بوده و خب کل بودجه شهرداری امسال، یعنی بودجه ای که برای مان مصوب شده 64 میلیارد تومان است یعنی اگر بخواهیم این پروژه را انجام بدهیم، کل بودجه شهرداری را هم اختصاص دهیم باز هم نمی رسد. یعنی ما حقوق کارکنان را ندهیم و هیچ خرجی هم در شهر نکنیم، به اندازه پروژه دیوار حفاظتی نمی شود. متاسفانه آن 15 میلیارد هم به خاطر شرایط جنگی محقق نشد و الان مهمترین چالشی که در این زمستان پیش رو داریم همین بحث فاز آخر دیوار حفاظتی هست یعنی این 300 متر رو باید تکمیل کنیم. الان این قسمت هایی که آب دریا بالا میاد، مجبوریم گل بریزیم که خیابان را خراب نکند. قبلاً خوابگاه ساحلی، مرزبانی که آنجا بود، برایش خیلی خطرناک بود و البته در جنگ 40 روزه هدف قرار گرفت و تخریب شد و دیگر پایگاه نداریم که برای مان چالش ایجاد کند.

یک قسمتی از خیابان ساحلی ما در همین 300 متر هست و ما با اقداماتی که موقتی است شامل گل و خاک و مخلوط این ها، جلویش را می گیریم. یعنی گل می آوریم و می ریزیم، یک باد میاد و این ها رو کلاً خراب می کند، دوباره باید از نو بریزیم. اگر نریزیم آب میاد و این گل مخصوص است که از همان استفاده می کنیم که یک مقدار جلو آب را می گیرد ولی خب راهکار اساسی نیست. راهکار اساسی همان دیوار حفاظتی است که با سنگ های بزرگ باید انجام بشود.

وضعیت کلی شهر به ویژه آسفالت معابر، حمل و نقل در ماه های اخیر به ویژه بعد از جنگ را چطور ارزیابی می کنید؟

کوهستک شهر کوچکی هست جمعیت ما در سال 1395، 3 هزار و 60 نفر بوده و الان آماری که از مرکز بهداشت داریم، حدود 4000 نفر جمعیت مان هست؛ البته امسال سرشماری در آبان ماه احتمالا انجام و جمعیت مشخص می شود. در واقع یک شهر 4000 نفری هستیم و در شهرستان سیریک سه تا شهرداری داریم شهرداری خود شهر سیریک و شهر گروک به اضافه کوهستک.

شهر کوهستک درست حد فاصل، وسط بین میناب و سیریک قرار دارد و 35 کیلومتر از سیریک فاصله و 35 کیلومتر از میناب فاصله دارد. ما از شهرداری های اطراف مان کلا جمعیت مان کمتر هست ولی خدا را شکر پروژه های عمرانی که در 5 سال گذشته در کوهستک انجام شده خیلی هم حجم ریالی و هم وسعت خود پروژه ها بیشتر از شهرداری های اطراف ما بوده است.

پارسال حدود 20 هزار متر مربع از خیابان های فرسوده خود شهر را کلاً آسفالت کردیم و زیرسازی هایی خراب شده بود که آنها را نوسازی کردیم و جدول هایش را کلاً عوض کردیم ؛ چون اینجا به دلیل گرما و شرجی فوق العاده زیاد هوا، استهلاک وسایل مان خیلی زیاد هست که این موارد را پارسال انجام دادیم. امسال هم 30 هزار متر مربع انجام بدیم مشکل آسفالت خیابان های اصلی کوهستک دیگر مرتفع می شود و باید بریم به سمت کوچه ها.

90 درصد کوچه های ما خاکی هست و فقط خیابان های اصلی را در طرح عادی شهری مان آسفالت کردیم چون شهر ما تقریبا الان حدود نزدیک 12، 13 ساله که شهر شده یعنی سابقه آنچنانی هم در شهر بودن نداره و قبل از شهر بودنش، زیرساخت جاده ای اش هم مناسب نبوده است.

یک مشکل اساسی دیگر که داریم خیابان اصلی کوهستک است ؛ یک خیابان کوچکی داریم که در مرکز شهر هست یعنی بافت قدیمی شهر انجاست و هم مرکز شهر می شود. تردد هم آنجا خیلی زیاده ؛ بانک، نانوایی، سوپرمارکت های اصلی شهر انجا هستند و این جاده خیلی کوچکی هست ؛ برای این موضوع تملک واحدهای مسکونی را انجام دادیم یعنی الان به بیش از 70 درصد رسیده و سه مورد باقی مونده که می خواستیم در همین شش ماه اول سال انجام بدیم که متاسفانه بر اساس شرایط جنگی که بود، درآمدهای شهرداری خیلی کم شد و نتوانستیم این کار را انجام دهیم. البته در برنامه مان هست که انشالله تا آخر سال دو واحد مسکونی و یک واحد تجاری تملک شان را انجام دهیم و این خیابان را باز کنیم. آسفالت کردن و زیرسازی آن راحته، چون طولش خیلی زیاد نیست؛ یعنی در حد دو، سه ماه بیشتر کار ندارد و مهمترین پروژه مان همین است که امسال بتوانیم آن را انجام بدهیم. چون خیابان کهنه ای هست ما نمی توانیم تغییراتی هم رویش انجام بدهیم. ورودی کوهستک را که می آیید یک ورودی خیلی شکیلی است؛ یک خیابان عریض و طویلی است و به سمت دریا هم یک بلوار کمربندی در سال 1401 افتتاح کرده ایم و وضعیت خیابان مان و بلوار ساحلی مان خوب است، فقط همین یک قسمت مشکل داریم که اگر این را تا امسال انجام بدهیم یکی از مهم ترین معضلات با این موضوع حل می شود.

این جنگ اخیر، باعث کند شدن اجرای پروژه های شهری در منطقه کوهستک شد؟

خیلی زیاد ؛ چون کشور در حالت جنگ است و طبیعی است که سیاست اصلی حکم می کرد که بودجه های کشور برود به سمت جنگ. دیگر بحث دفاع کشور بود ما خودمان کاملاً درک می کنیم به خاطر همین، درآمدهای شهرداری کم شد و از برج یک تا الان عملا شاهد پروژه فعال خاصی در شهر نبودیم. درآمدهای شهرهای کوچک کم هست و بیشترشان از همان درآمدهایی که از طریق دولت به آنها پرداخت می شود، هست و چون درآمد ها کم شد، پروژه ها هم بالطبع خیلی کند شد. ولی ما خدا را شکر باز هم در همین شش ماه اخیر توانستیم بدهی های شهرداری را پرداخت کنیم چون ما در سال 1404 یکی از موفق ترین شهرداری ها در سطح استان هرمزگان بودیم. شهرداری دو پارک ساحلی در سال 1404 شروع کرد که یکی از آنها با همکاری میراث فرهنگی بود و در آخر بهمن 1404، آماده شد و یک پروژه دیگر که پارک ساحل شمالی بود، 80 درصد پیشرفت فیزیکی داشت و پیمانکار در حال کار بود ولی متاسفانه جنگ که شد، ان قسمت هنوز باقی مانده است و چون قراردادشان تمام شده دوباره باید مناقصه برگزار کنیم.

آن پارک سمت ساحل جنوبی که با همکاری سازمان میراث فرهنگی احداث شد، امسال در هفته دولت افتتاح کردیم و یک سری تجهیزاتش مانده که الان در حال خریدش هستیم. وسایل بازی بچه ها برای هر دو پارک هست که البته المان ها را آماده کردیم ولی هنوز نصب نشده به خاطر شرایط جنگی که پیش آمد.

خوشبختانه ما علاوه بر این دو پارک، 20 هزار متر مربع آسفالت پارسال انجام دادیم یعنی آسفالت های فرسوده کل شهر را کلا ترمیم کردیم. یک تحول دیگری که ما در دو سه سال گذشته داشتیم بحث خرید ماشین آلات است؛ طی سال های گذشته ضعف عمده مان در بحث ماشین آلات بود یعنی از 24 آذر سال 1400 که من شهردار شدم تا الان توانستیم هشت ماشین به شهرداری اضافه کنیم؛ یک لودر، یک بیل مکانیکی کوچک، یک ماشین حمل متوفی، یک ماشین حمل زباله هیوندای، یک ماشین آتش نشانی، یک ماشین سواری، به اضافه یک تانکر چند کاره که هم پشتیبان آتش نشانی هست و هم برای حمل آب استفاده می شود و یکی هم امداد و نجات. هشت تا ماشین می شود که اگر ما بخواهیم امروز این ماشین ها را بخریم با قیمت حال حاضر، بیش از 100 تا 150 میلیارد هزینه این ها می شود. بعضی از آنها را، مثلا لودر را مجانی از سازمان شهرداری گرفتیم و بقیه، با کمک سازمان شهرداری ها، مشارکتی بوده است.

تحول اساسی در ماشین آلات شهر ایجاد شده، در کوهستک پارک ساحلی نداشتیم و این شهر گردشگر پذیر هست و پنج شنبه، جمعه ها خیلی شلوغ می شود و بیشترشان هم از همسایه های ما هستند مثلا میناب. در واقع شهر کوهستک به نوعی محل تفریح مردم میناب هست البته خودشان ساحل دارند ولی خب ساحل شان امکانات و بکر بودن ساحل کوهستک را ندارد بخاطر همین مردم میناب کلا برای تفریح، به کوهستک می آیند. مهمترین چیزی که باعث شد شهرداری این دو پارک را احداث کند همین ورود گردشگر و این که خود مردم شهر از آن استفاده کنند، بود.

خبر تلخ حمله به عروسی در منطقه کوهستک باعث ناراحتی و در واقع خشم همه مردم ایران شد به نظرتان این جنایت هولناک موجب همدلی میان اقوام چه شیعه چه سنی شد؟

در شورای شهر 4 نفر اهل سنت و یک نفر شیعه هستند. بخواهم آمار دقیق بگویم مثلا بین 35 تا 40 درصد جمعیت کوهستک شیعه است و بین 55 تا 60 درصد هم اهل تسنن هستند. در این دوره خوشبختانه توانستیم اتحاد را در شهر دوباره زنده کنیم. حمله ای که به عروسی شد از دیدگاه من، چون حضوری آنجا بودم، یک حمله عمدی بوده و به نظر من این جوری نبوده که موشکی به خطا برود و دقیق زده بود جایی که محل تجمع مردم در عروسی بوده است. پنج نفر شهید دادیم و بیش از 80 نفر زخمی در این حادثه بودند. سه نفر مربوط به عروسی بود و دو نفر مربوط به دکل مخابراتی بود. رسم اینجا اینجوری هست که شب اول که عقد جاری می کنند، تقریبا تا آن شب اصلی عروسی، سه شب، چهار شب و یا بعضی مواقع بیشتر، طول می کشد. حمله ای که اتفاق افتاد همان شب اول بود و جمعیت در آن شب کمتر بوده؛ یعنی اگر شب اصلی بود تلفات خیلی بیشتر می شد و آن حادثه ای که پیش آمد همدلی را بین مردم شهر خیلی افزایش داد؛ چه شیعه و چه سنی و مردم همدل شدند در بحث تجاوز دشمن.

البته این تجاوز به عروسی اولین تجاوز نبود؛ اولین تجاوزی که به کوهستک صورت گرفت در جنگ 40 روزه بود و پاسگاه مرزبانی که در مجاورت خانه های مسکونی مردم بود، دوبار طی دو هفته، به آن حمله و تخریب شد.

بعدش زمانی که آتش بس بود اگر اشتباه نکنم 17 یا 18 تیر ماه امسال بود که حمله به اسکله صیادی کوهستک صورت گرفت و انجا هم سه نفر شهید شدند؛ دو نفر از جوانان بومی صیاد شهر کوهستک و یک نفر سرباز وظیفه ارتش، که نگهبان بود و از اهالی استان فارس بود.

این حمله ای که به دکل مخابراتی همراه اول صورت گرفت و ساختمان مخابراتی خود کوهستک و حمله ای که به مراسم عروسی شد، چهارمین حمله ای بود که از ابتدای جنگ تا الان به شهر کوهستک شده بود.

خیلی ممنونم آقای طاهری اگر نکته ای باقی مانده، بفرمایید.

نکته ای که می خواهم بگویم این است که سرزمینی که در قسمت منتهی الیه تنگه هرمز قرار دارد شهرستان سیریک است و تا سال 1387 جزو شهرستان میناب بوده که به بخش بیابان معروف بود یعنی یکی از بخش های میناب بوده و بعد از سال 87 تبدیل شد به شهرستان سیریک.

ما سابقه طولانی در دفاع از مرزها داریم مثلا در دوره قاجار که بخش هایی را قاجارها اجاره داده بودن به شیخ های عمان و در ابتدای دوره پهلوی اول( دوره رضا خان) که حکومت مرکزی در ایران دوباره پیوسته می شود و این مناطق از عمان پس گرفته می شود؛ نه این که عمان آنجا حکومت کرده باشد ولی حکومت های محلی خود مختار بوده و ما سابقه قدیمی داریم که همان زمان هم با انگلیسی ها حتی از همین فامیل خودمان درگیری نظامی داشتند و خاک را به خارجی ها ندادند و الان هم ما خط مقدم جنگ هستیم. بعد از آن آتش بس که صورت گرفت بیشترین شهرستانی که در کل کشور درگیر جنگ بوده، شهرستان سیریک است؛ یعنی ما چون رو به روی تنگه قرار داریم، همین الان هم هر لحظه امکان این هست که مورد تهاجم قرار بگیریم ولی مردم اینجا نه کسی خانه ها را ترک کرده، نه در کوهستک و نه در شهرستان سیریک، نه کسی ترسیده و این نشان می دهد که مردم پای خاک و وطن شان مانده اند.

البته من کل کشور را می خواهم بگویم ؛ اگر در کشورهای دیگر چنین جنگی اتفاق می افتاد من مطمئنم نصف جمعیت آن کشور پناهنده می شد به کشورهای همسایه ولی خب ما همچین چیزی نداشتیم یعنی در اوج جنگ 40 روزه که کل کشور تحت تهاجم بود کسی به مرزها پناهنده نشد و این نشان می دهد که ایرانی در طول تاریخ پای خاکش ایستاده و خاکش را نداده است و انشاالله این ادامه پیدا خواهد کرد و من از مردم کوهستک خیلی تشکر می کنم بابت این ایامی که جنگ و درگیری بوده، خدمات شهرداری هم شاید نتوانستیم درست، به دلایلی که بحث جنگ بوده، انجام بدهیم ولی خب صبوری کردند و در دو حادثه حمله به عروسی و حمله به اسکله مردم به زندگی عادی بازگشتند و این نشان می دهد که مردم به آب و خاک شان خیلی پایبند هستند و این باعث می شود که دشمن نتواند این مردم را تسلیم کند.