دنیای اقتصاد :  17 روز مانده به انتخابات کنگره آمریکا، همگرایی تورم فزاینده، جهش بهای سوخت، فرسایش جنگ و افت شدید محبوبیت ترامپ معادلات رقابت را دگرگون کرده است.

  تنها 17 روز تا انتخابات 3 نوامبر (12 آبان) مانده است. همزمانی جهش قیمت‌ها، فرسایش ناشی از جنگ و هزینه‌های تبلیغاتی بی‌سابقه، موازنه قدرت در کارزار کنگره آمریکا را دگرگون کرده است. این انتخابات میان‌دوره‌ای حامل پدیده‌ای کم‌سابقه در سپهر سیاسی آمریکاست؛ بزنگاهی که در آن شکاف همیشگی میان معیشت داخلی و سیاست خارجی فرو ریخته و این دو عرصه را به مساله‌ای واحد بدل ساخته است. شهروندانی که معمولا نسبت به منازعات فرامرزی بی‌اعتنا بودند، اکنون هزینه جنگ افروزی کشورشان را در هر نوبت سوخت‌گیری در پمپ‌بنزین‌ها و بار مالی تعرفه‌های تجاری ترامپ را پای صندوق‌های فروشگاه احساس می‌کنند.  رییس‌جمهوری که با شعار مهار گرانی و پایان‌بخشی به ماجراجویی‌های برون‌مرزی به قدرت بازگشت، اینک در تنگنای دفاع از عملکردی گرفتار آمده که بسیاری از رأی‌دهندگان خودش نیز در آن تردید دارند. همین ناکامی‌ها کار را به جایی رسانده که جمهوری‌خواهان اکنون برای حفظ کرسی‌های خود در ایالت‌هایی به تقلا افتاده‌اند که ترامپ تنها 2سال پیش، با اختلافی بیش از 10درصد در آنها پیروز شده بود.

دموکرات‌ها در نظرسنجی‌ها جلوترند، هوادارانشان پرانگیزه‌ترند و نامزدهایشان در حوزه‌های کلیدی پول بیشتری جمع کرده‌اند. در سوی دیگر، جمهوری‌خواهان اتکای خود را بر منابع مالی هنگفتی گذاشته‌اند که فراتر از نظارت نامزدها و از کانال سوپرپک‌ها و جیب چند‌میلیاردر سرازیر می‌شود. با این حال، آرایش جغرافیایی سنا دموکرات‌ها را ناچار می‌کند برای پیروزی، سنگرهای سنتی و به شدت محافظه‌کار را فتح کنند. اگرچه چرخش مجلس نمایندگان به سود دموکرات‌ها بسیار محتمل است و سرنوشت سنا نیز در‌هاله‌ای از ابهام قرار دارد، اما شبح خطای نظرسنجی‌های گذشته در دست‌کم گرفتن آرای پنهان ترامپ کماکان بر فضای رقابت سایه انداخته است. گذشته از این، حتی پیروزی دموکرات‌ها نیز کمتر از آنچه گمان می‌رود گره‌گشا خواهد بود.

یک زنگ خطر جدید از تریبونی به صدا درآمده است که ترامپ مدت‌ها آن را حیاط‌خلوت رسانه‌ای خود می‌پنداشت. نظرسنجی شبکه فاکس‌نیوز نشان می‌دهد محبوبیت او به 36درصد تنزل یافته که در نظرسنجی‌های این شبکه پایین‌ترین رقم در هر دو دوره ریاست‌جمهوری اوست و 64درصد نیز عملکرد وی را نامطلوب ارزیابی می‌کنند. میزان رضایت از مدیریت او در مهار تورم هم که در یکی از نظرسنجی‌های پیشین 36درصد بود، اکنون به 22درصد سقوط کرده است. در میان رأی‌دهندگان مستقل، نارضایتی به مرز 78درصد رسیده و حتی در اردوگاه هم‌حزبی‌هایش نیز تنها 76درصد از عملکرد او دفاع می‌کنند. بیشترین افت محبوبیت در میان افراد زیر 45سال، خانواده‌هایی با درآمد کمتر از 50هزار دلار در سال، اقلیت‌های نژادی و گروه‌های فاقد تحصیلات دانشگاهی رقم خورده است؛ یعنی همان گروه‌هایی که ترامپ در انتخابات 2024 در میانشان پیشروی کرده بود.

داده‌های دیگر نهادهای معتبر نیز موید همین روند است. نظرسنجی مشترک آسوشیتدپرس و «مرکز نورک» نشان می‌دهد 80درصد جامعه آمریکا خواهان تغییرات اساسی یا دگرگونی کامل در سازوکار اداره کشور هستند و 64درصد نیز جنگ آمریکا علیه ایران را از مهم‌ترین اولویت‌های ذهنی خود می‌شمارند. میانگین داده‌های وب‌گاه «سیلور بولتین» بیانگر پیشتازی 8.6درصدی دموکرات‌ها در سبد رأی سراسری کنگره است. این حاشیه اختلاف از برتری حدود 7درصدی آنان در همین مقطع در سال 2018 هم بیشتر است؛ همان سالی که دموکرات‌ها با جهشی بزرگ 41کرسی مجلس نمایندگان را پس گرفتند. البته رقابت در حوزه‌های تعیین‌کننده فشرده‌تر است؛ چراکه نظرسنجی انجمن بازنشستگان آمریکا در حوزه‌های واقعا رقابتی، پیشتازی دموکرات‌ها را در حد 49 در برابر 46درصد برآورد کرده است.

انتشار آخرین گزارش تورم پیش از انتخابات نیز بر نگرانی‌های حزب حاکم افزود. اداره آمار کار گزارش داد که شاخص قیمت مصرف‌کننده در ماه سپتامبر با رشدی 0.6درصدی، بیشترین صعود ماهانه خود را در پنج ماه گذشته ثبت کرده و تورم سالانه را به 3.7درصد کشانده است. بخش عمده این التهاب از بازار انرژی ریشه می‌گیرد؛ جایی که قیمت بنزین جهشی 34.2درصدی را نسبت به سال قبل به ثبت رساند. این گزارش تنها ساعاتی پس از سخنرانی ترامپ در آلاسکا منتشر شد که در آن مدعی بهبود وضع قیمت‌ها شده بود.

به گزارش پایگاه نشریه هیل، هرچند ترامپ پذیرفته که «ممکن است» تبعات جنگ پای صندوق‌ها دامن حزبش را بگیرد، اما صعود قیمت بنزین را بهایی بسیار ناچیز برای این نبرد دانسته است. «اندرو پین»، تحلیلگر اندیشکده چتم‌هاوس، این کارزار را احتمالا یکی از رویدادهای استثنایی با محوریت سیاست خارجی می‌داند؛ وضعیتی که آخرین بار در سال2006 رخ داد، یعنی زمانی که خشم عمومی از جنگ عراق شکستی سنگین را بر جمهوری‌خواهان دوره جورج بوش پسر تحمیل کرد. به استناد نظرسنجی‌هایی که او نقل می‌کند، اگرچه تنها 2درصد رأی‌دهندگان جنگ را دغدغه نخست خود اعلام می‌کنند، اما بین 81 تا 86درصد آنان معتقدند همین نبرد هزینه معیشت را بالا برده است. رضایت از رویکرد ترامپ در سیاست خارجی به 29درصد افت کرده و از هر چهار شهروند، تنها یک نفر باور دارد او برنامه‌ای روشن برای مواجهه با ایران دارد.در این میان، برتری مالی یکی از معدود نقاط قوت جمهوری‌خواهان به حساب می‌آید.

بررسی اسناد مالی کمیسیون انتخابات فدرال توسط روزنامه نیویورک‌تایمز روشن می‌کند که کاندیداهای دموکرات در هشت حوزه سرنوشت‌ساز سنا و 38میدان از مجموع 42 رقابت شکننده مجلس نمایندگان، از طریق ستادهای انتخاباتی‌شان پول بیشتری نسبت به رقبای خود جمع‌آوری کرده‌اند. برای نمونه، «جیمز تالاریکو» نامزد دموکرات سنا در تگزاس، در 9ماه منتهی به سپتامبر 114‌میلیون دلار کمک مالی جذب کرد که حدود 100‌میلیون دلار بیشتر از مبلغی است که «کن پکستون»، رقیب جمهوری‌خواه او، جمع کرد. با این حال، سوپرپک‌ها و گروه‌های مستقل حامی جمهوری‌خواهان با منابعی به مراتب سنگین‌تر وارد میدان شده‌اند و به گزارش شرکت رصد تبلیغات «ادایمپکت»، این حزب در مجموع آگهی‌های پخش‌شده و رزروشده حدود 650‌میلیون دلار از رقبای دموکرات خود جلوتر است.

شاخص‌ترین حامی مالی این نبرد ایلان ماسک است که فقط طی سه‌ماه سوم، نزدیک به 289‌میلیون دلار به کمیته‌های اقدام سیاسی فدرال تزریق کرده و جایگاه بزرگ‌ترین حامی مالی شناخته‌شده این انتخابات را از آن خود ساخته است. ماسک به‌طور غیرمستقیم به یاری پکستون در تگزاس نیز آمد. او در دو مرحله، 75‌میلیون دلار در 9سپتامبر (18شهریور) و 83‌میلیون دلار در 23سپتامبر (1 مهر) به سوپرپک اصلی جمهوری‌خواهان سنا پرداخت کرد و این نهاد، فردای هر واریز عینا همان ارقام را به «تگزاس پک»، پرهزینه‌ترین سوپرپک حامی پکستون، انتقال داد که تا 30سپتامبر (8مهر) هیچ پشتیبان مالی دیگری نداشت.

فایننشال‌تایمز نیز گزارش داد که جمهوری‌خواهان ظرف سه هفته اخیر 434‌میلیون دلار بودجه اضافی را به تبلیغات برای کنگره سرازیر کرده‌اند و حتی پای این هزینه‌ها را به حوزه‌هایی باز کرده‌اند که در حالت عادی رقابتی تلقی نمی‌شد. در کانزاس که از سال1932 تاکنون هیچ سناتور دموکراتی به چشم ندیده، داده‌های جدید از رقابتی کاملا میلی‌متری خبرمی‌دهند و جمهوری‌خواهان نیز ناچار شده‌اند حجم تبلیغات خود را در این ایالت از 5‌میلیون دلار در اواخر سپتامبر به 21‌میلیون دلار برسانند. در تگزاس که با بیش از 503‌میلیون دلار تبلیغات، پرهزینه‌ترین رقابت این دوره انتخابات است، میانگین نظرسنجی‌های «ریل‌کلیرپالیتیکس» حاکی از برتری حدود 3درصدی تالاریکو است؛ هرچند که دموکرات‌ها در بیش از سه دهه اخیر هرگز نتوانسته‌اند یک مقام ایالتی را در تگزاس تصاحب کنند. با اینکه قیمت هر گالن گازوییل به حدود 6.3دلار رسیده و بیش از 70درصد بالاتر از مدت مشابه سال قبل است، ترامپ بحث گرانی را یک حقه خوانده است.

در ایالت مین، «سوزان کالینز» که قریب سه دهه با وجهه یک جمهوری‌خواه مستقل و میانه‌رو کرسی خود را حفظ کرده است؛ نبردی نفس‌گیر را در برابر «تروی جکسون» دموکرات پشت سر می‌گذارد. تنش در آخرین مناظره آنها به جایی رسید که جکسون در برابر دوربین‌های زنده به او گفت «اوه، خفه شو». پیش‌بینی تحلیلگران در مورد مجلس نمایندگان تقریبا یکدست است، اما درباره سنا اختلاف‌نظر وجود دارد. معامله‌گران در بازارهای پیش‌بینی نظیر «کالشی»، احتمال بازپس‌گیری مجلس نمایندگان توسط دموکرات‌ها را 90درصد و بخت آنان را در تسخیر سنا 62درصد تخمین می‌زنند. در مقابل، صاحب‌نظران علوم سیاسی در نشریه «پی‌اس» همگی پیش‌بینی می‌کنند که مجلس نمایندگان از کف جمهوری‌خواهان خواهد رفت؛ اما بیشترشان انتظار دارند آنها با برتری شکننده‌ای تسلط خود بر سنا را حفظ کنند.

آمارهای مشارکت زودهنگام نیز از صف‌آرایی غیرمعمول حکایت دارد، چنان‌که در جورجیا ثبت 188هزار و 667رأی حضوری در روز نخست، رکورد روز نخست در انتخابات میان‌دوره‌ای 2022 (134 هزار و 962 رأی) را شکست. معمای بنیادین اما نحوه واکنش شخص ترامپ پس از خواندن آرا خواهد بود. اگرچه او قول داده تا پیش از روز رای‌گیری به ایران حمله نکند، اما تجربه بوش پسر پس از شکست در انتخابات 2006 نشان داد که او عقب ننشست، بلکه جنگی نامحبوب را تشدید کرد. ترامپ نیز با رهایی از آخرین آزمون کارزار انتخاباتی و فراغت از بار سنگین صندوق رأی، ممکن است در صحنه جهانی حتی پرآشوب‌تر از پیش عمل کند.