عباس عراقچی، در مصاحبه با جواد موگویی در برنامه ماجرای جنگ، گفت: متحدی که به خاطر تو وارد جنگ شده، وقتی خودت خلاص شدی، بگویی خداحافظ. یعنی یک شریک راهبردی را از دست داده ای. اصلاً یک اشتباه راهبردی است.

در ادامه مشروح این گفت و گو را بخوانید.

موگویی: آقای عراقچی، یک بحثی بود که خیلی از اصلاح طلب ها مطرح می کردند. می گفتند لبنان را از توافق اولیه خارج کنیم و بگذاریم برای مرحله بعد. یعنی بهتر نبود لبنان را بگذاریم برای مرحله بعد؟

عراقچی: نه، نمی شد. جنگ در لبنان به خاطر جنگ ایران شروع شد و اوج گرفت. ما قطعاً نمی توانستیم و نمی توانیم دوستان خودمان را در لبنان تنها بگذاریم. بگوییم خب، حالا جنگ ما تمام شد، تو دیگر خودت می دانی. این نه از نظر شرعی درست است، نه اخلاقی، نه انسانی و از همه مهم تر، نه از نظر راهبردی. متحدی که به خاطر تو وارد جنگ شده، وقتی خودت خلاص شدی، بگویی خداحافظ. یعنی یک شریک راهبردی را از دست داده ای. اصلاً یک اشتباه راهبردی است. به همین دلیل اصرار کردیم که جنگ باید در همه جبهه ها متوقف شود. همه جبهه ها یعنی چه؟ یعنی این جنگ بین ما و آمریکا است و یکی از جبهه هایش هم لبنان است. این فقط جنگ اسراییل و حزب الله نیست. جنگ ما و شما هم هست. بنابراین باید در همه جبهه ها متوقف شود. روی آتش بس هم زمان پافشاری کردیم و بالاخره آن را گرفتیم.در یادداشت تفاهم هم برای خاتمه جنگ پافشاری کردیم. بالاخره آن را گرفتیم. بزرگ ترین مخالف این یادداشت تفاهم و این توافق هم خود اسراییل بود. همان طور که از روز اول هم گفت من اجازه نمی دهم دیگران برای امنیت من تصمیم بگیرند. منظورش این بود که ایران و آمریکا نشسته اند و برای امنیت من تصمیم می گیرند؛ اینکه من کجا بجنگم و کجا نجنگم. در داخل اسراییل هم انتقادهای زیادی به نتانیاهو شد. به او گفتند اگر قرار بود جنگ این طور تمام شود، بهتر بود اصلاً آن را شروع نمی کردی که جنگ به جایی برسد که ایران و آمریکا درباره ما تصمیم بگیرند.

موگویی: ولی خواسته او الان اجرا شد. یعنی فردای آتش بس آمد و لبنان را کوبید؛ همچنان هم دارد می زند؟ دو راه بیشتر نیست.یکی اینکه بجنگیم و آمریکا را تحت فشار قرار بدهیم تا اسراییل از لبنان بیرون برود. راه دیگر هم این است که کج دار و مریز برویم جلو و مذاکره کنیم. خب، این هم نتوانسته اسراییل را از لبنان بیرون بکشد.

عراقچی: اولاً اگر راه دیگری هست که بتواند این کار را انجام دهد، هیچ کس مخالفتی ندارد؛ انجام بدهید.

موگویی: ولی قطعاً به نظر من پاشنه آشیل ما در این آتش بس، یا هر اسمی که روی آن بگذاریم، لبنان است.خیلی موضوع پیچیده ای است.ضمن اینکه آقای عراقچی، در توافق هم همه بندها را دوباره به همین موضوع منوط کردید. گفتید آتش بس در همه جبهه ها.الان آن بخش اول انجام نشده است.یعنی صدای خیابان بابت همین بلند شده است. الان صدای خیابان بلند شده که شما شریک راهبردی تان را رها کردید.

عراقچی: من یک چیزهایی باید بگویم که نمی توانم همه را پخش کنید.حزب الله هم که از این توافق حمایت کرد.اینجا دیپلماسی دارد به کمک میدان می آید. ولی دیپلماسی نمی تواند هر کاری را که در میدان می خواستی انجام بدهی، انجام دهد.در حد خودش می تواند عمل کند. من می توانم یک سند تولید کنم که از این به بعد ابزار فشار شما باشد. ما در توافق گفتیم مذاکرات برای توافق نهایی آغاز نخواهد شد مگر اینکه جنگ در لبنان متوقف شود و مذاکرات توافق نهایی هم به نتیجه نخواهد رسید مگر اینکه عقب نشینی کامل انجام شود. در بند اول آمده که تمامیت ارضی لبنان باید حفظ شود و توافق نهایی بر این بند صحه می گذارد؛ یعنی توافق نهایی باید در شرایطی باشد که تمامیت ارضی لبنان حفظ شده باشد. معنایش این است که اگر در آن زمان تمامیت ارضی لبنان خدشه دار باشد، یعنی تحت اشغال باشد، توافق نهایی نمی تواند شکل بگیرد.

این همان بندی بود که در روزهای آخر، وقتی اسراییل گفت من قبول ندارم و شروع به پیشروی کرد، ما به توافق اضافه کردیم. همین باعث شد اسراییل اعلام کند که این را قبول ندارد و اجرا نخواهد کرد. بعد از آن، فشارهای مختلفی وارد شد و آمریکایی ها فعلاً مسیر دیگری را شروع کردند. دست کم آتش بس برقرار است و جنگ خاتمه پیدا کرده، اما عقب نشینی هنوز شروع نشده و این یکی از موضوعات سخت ما در آینده خواهد بود.