به نقل از سلامت نیوز، جهان همچنان از بیماری های مختلفی که سلامت جمعیت های مختلف را در نقاط مختلف جهان به خطر می اندازند، رنج می برد. بیماری های خودایمنی از جمله فهرست طولانی مشکلات بهداشتی مستند هستند که اخیرا افزایش قابل توجهی در شیوع، به ویژه در کشورهای صنعتی در نیمکره غربی داشته اند.

بیماری های خودایمنی، به ویژه با توجه به عدم وجود درمان قطعی، بار سلامت قابل توجهی را بر بخش های مراقبت های بهداشتی تحمیل می کنند. درمان بر تسکین علائم با استفاده از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی متکی است که نیاز به استفاده طولانی مدت دارند و در نتیجه هزینه درمان و عوارض جانبی و مشکلات ناشی از این داروها را افزایش می دهند.

بیماری های خودایمنی به عنوان اختلالات سیستم ایمنی توصیف می شوند که باعث می شوند سلول های T و B (انواع سلول های ایمنی) بیش از حد فعال شوند و راه خود را گم کنند و به جای محافظت از سلول ها و بافت های خود بدن، به آنها حمله کنند. این امر منجر به مشکلات سلامتی و آسیب به اندام ها و بافت های هدف به دلیل حالت مزمن تحریک بدن می شود.

این بیماری ها بر اساس سیستم یا اندامی که مورد حمله قرار گرفته است، نامگذاری می شوند. با این حال، علت دقیق بیماری های خودایمنی هنوز ناشناخته است. اعتقاد بر این است که ترکیبی از عوامل، خطر ابتلا به یک بیماری خودایمنی را افزایش می دهد.

عوامل ژنتیکی تقریبا به 30درصد موارد ثبت شده نسبت داده می شوند، در حالی که 70درصد باقی مانده به عواملی مانند جنسیت، عوامل محیطی خاص و احتمالا سطح هورمون ها و تعامل آنها نسبت داده می شود. بنابراین، چه عوامل و عللی پشت افزایش قابل توجه تعداد افراد مبتلا به بیماری های خودایمنی در چند دهه گذشته وجود دارد؟

بسیاری از محققان معتقدند که اتخاذ سبک زندگی غربی، از جمله انتخاب های غذایی و سایر عادات روزانه، ممکن است یکی از مهمترین عوامل مؤثر در افزایش بیماری های خودایمنی مختلف باشد.

برخی از متخصصان معتقدند که بهداشت زیاد یا شستن بیش از حد دست ها، عامل اصلی افزایش شیوع بیماری های خودایمنی و آلرژی ها است. اتخاذ یک سبک زندگی بسیار استریلیزه برای کاهش شیوع بیماری های عفونی، منجر به کاهش مواجهه انسان با میکروارگانیسم هایی شده است که از بدو تولد وجود داشته اند و یک سپر محافظ ایجاد می کنند که ایمنی را تقویت می کند.

با گذشت زمان، سیستم ایمنی به دلیل کاهش کارایی سلول های T به طور خاص، توانایی تحمل این محرک ها را از دست می دهد که ممکن است منجر به بیش فعال شدن سیستم ایمنی شود. آنها معتقدند که این امر می تواند شیوع بیماری های خودایمنی، به ویژه ام اس و دیابت نوع 1 را توضیح دهد.