به گزارش "ورزش سه"، هر کسی که پس از قهرمانان محبوب منچسترسیتی، یعنی بازیکنان، مدیران و اعضای کادر فنی‌ای که این باشگاه را به اوج رساندند و نخستین قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا را به دست آوردند و به قدرتمندترین تیم لیگ برتر انگلیس تبدیل شدند، جانشین آنها شد، با چالشی عظیم روبرو بود. انزو مارسکا که پس از جدایی گواردیولا مسئولیت هدایت تیم را بر عهده گرفت، خیلی زود این موضوع را متوجه شد.

هیچ‌کس در مورد خوب بودن این مربی تردیدی ندارد. او در لسترسیتی و حتی چلسی عملکردی درخشان داشت، جام برد و اثر خود را به جا گذاشت اما پروژه نوپای او در دیدار سوپر جام فوتبال انگلیس مقابل غول‌های آرسنال با دیواری بتنی برخورد کرد. شکستی سنگین، نخستین ناکامی جدی و احساسی که نشان می‌داد روزهای سختی در ورزشگاه اتحاد در پیش است.

با وجود این که مالکیت این باشگاه همچنان در دست همان افراد است، منابع مالی فراوان هستند و مغز متفکر مالی و اجرایی این باشگاه، فران سوریانو، همچنان در رأس امور قرار دارد، سیتی ظرف یک سال سه ستونی را که این باشگاه را به تیمی افسانه‌ای تبدیل کردند، از دست داد. نخستین و کم‌سروصداترین آنها تیسیکی بگیریستاین است. بهترین مدیر ورزشی تاریخ تصمیم گرفت کنار برود و از همان‌جا ترک‌ها شروع به نمایان شدن کردند.

این اتفاق بیش از یک سال پیش رخ داد و خود او شخصاً بر روند انتقال این مسئولیت نظارت کرد و در ماه‌های ابتدایی، جانشینش هوگو ویانا را راهنمایی کرد. با این حال، تفاوت میان این دو روز به‌ روز آشکارتر می‌شود. بگیریستاین هالند را با ۶۰ میلیون یورو و رودری را با ۷۰ میلیون یورو به خدمت گرفت و تیمی گرانقیمت ساخت. هرچند هزینه‌های آن با چند فروش، از جمله خولیان آلوارز، رحیم استرلینگ و گابریل ژسوس تا حدی جبران شد. گریلیش تنها خرید او بود که بیش از ۱۰۰ میلیون یورو هزینه داشت اما هوگو ویانا با دو خرید در تابستان امسال، اندرسون و بوعدی، در آستانه عبور از مرز ۱۳۰ میلیون یورو قرار دارد.

گواردیولا دومین اسطوره‌ای است که در سیتی کنونی از جایگاهش کنار می‌رود. پپ علاوه بر غریزه فوق‌العاده‌اش برای رسیدن به موفقیت از طریق تصمیمات تاکتیکی، قدرتی داشت که هیچ‌کس هرگز قادر به تکرار آن نخواهد بود. پپ چه می‌برد و چه می‌باخت، دست‌نیافتنی بود. هیچ‌کس دیگری هرگز چنین جایگاهی نخواهد داشت، حتی مارسکا. تفاوت میان کسی که احساس می‌کند شکست‌ناپذیر و جاودانه است با دیگران، در نتایج نیز خودش را نشان می‌دهد.

و در نهایت، سومین ستون دوران باشکوه سیتی نیز در آستانه ترک این باشگاه قرار دارد: رودری. کمتر هافبکی توانسته است چنین تأثیری در ارتقای سطح تیمش داشته باشد. با رودری، سیتی یک چیز بود و بدون او، چیز دیگری. با حضور کاپیتان تیم ملی اسپانیا، آنها در اتحاد به قله رسیدند و بدون او، برای مثال در دوران مصدومیتش، تا مرز معمولی بودن سقوط کردند. به همین دلیل، پذیرفتن جدایی او و آینده تاریکی که پیش روی این تیم قرار دارد، بسیار دشوار است.

سیتی این سال‌ها در حال فروپاشی است، تیمی که بگیریستاین، پپ و رودری در آن بدون شک پایه‌های موفقیتی بودند که شاید هرگز دوباره تکرار نشود.

منبع: آ.اس