به گزارش "ورزش سه"، کریستیانو رونالدو در آستانه مسابقه پرتغال برابر دانمارک، اردوی تیم ملی کشورش در کپنهاگ را ترک کرد تا آینده کاپیتان ۴۱ ساله در تیم ملی با ابهام بزرگی روبهرو شود. این اتفاق پس از آن رخ داد که رونالدو در پیروزی مقابل نروژ تمام مسابقه روی نیمکت ماند و در روزهای بعد نیز همراه سایر بازیکنان تمرین نکرد. ژرژ ژسوس در نشست خبری خود تأیید کرد که رونالدو از بازی نکردن مقابل نروژ ناراحت شده، اما مدعی شد مشکلی میان آنها وجود ندارد. ساعتی بعد، مهاجم النصر با انتشار پیامی اعلام کرد پس از صحبت با پدرو پروئنسا، رئیس فدراسیون فوتبال پرتغال، تصمیم به ترک اردو گرفته و در آینده دلایل این اقدام را با مردم کشورش در میان خواهد گذاشت. این ماجرا خیلی زود در کنار بزرگترین حاشیههای تاریخ تیم ملی پرتغال قرار گرفت. روزنامه آبولا نیز با مرور ده اتفاق جنجالی قبلی، از جام جهانی ۱۹۸۶ تا اختلافات رونالدو در جام جهانی ۲۰۲۲، نشان داد تیم ملی پرتغال در دهههای گذشته بارها با بحرانهای داخلی و اتفاقات غیرمنتظره روبهرو شده است. یکی از آخرین موارد به جام جهانی ۲۰۲۲ بازمیگردد. رونالدو هنگام تعویض در دقیقه ۶۶ مسابقه با کره جنوبی، جملهای اعتراضی بر زبان آورد که برخی آن را خطاب به فرناندو سانتوس دانستند. سرمربی وقت پرتغال پس از تماشای تصاویر گفت از رفتار کاپیتان تیمش اصلاً خوشش نیامده است. رونالدو در مسابقه بعدی مقابل سوئیس نیمکتنشین شد و گونسالو راموس با هتتریک در پیروزی ۶ بر یک، جای او را در مرکز توجه گرفت.  در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ نیز گل رونالدو در آخرین لحظات دیدار با صربستان پذیرفته نشد. تصاویر نشان میداد توپ از خط دروازه عبور کرده، اما در آن مسابقه خبری از کمکداور ویدیویی و فناوری خط دروازه نبود. رونالدو با عصبانیت بازوبند کاپیتانی را روی زمین انداخت و پیش از سوت پایان به سمت رختکن رفت. مسابقهای که پرتغال در آن برتری دوگلهاش را از دست داده بود، با تساوی ۲ بر ۲ به پایان رسید.  رفتار جنجالی دیگر رونالدو در یورو ۲۰۱۶ رقم خورد. یک خبرنگار شبکه CMTV در روز مسابقه با مجارستان هنگام پیادهروی بازیکنان از او پرسید آیا برای بازی آماده است یا خیر. رونالدو بدون پاسخ دادن، میکروفن را از دست خبرنگار گرفت و داخل دریاچه انداخت. پرتغال دو مسابقه نخست خود را مساوی کرده بود و رونالدو نیز هنوز گل نزده بود، اما همان روز مقابل مجارستان دو بار گلزنی کرد و چند هفته بعد جام قهرمانی را بالای سر برد.  در جام جهانی ۲۰۱۰ و پس از شکست یک بر صفر مقابل اسپانیا در مرحله یکهشتم نهایی، خبرنگاران از رونالدو خواستند دلیل حذف پرتغال را برای مردم توضیح بدهد. او هنگام عبور سریع از میکسدزون گفت: «با کارلوس کیروش صحبت کنید.» این جمله بهعنوان انتقادی مستقیم از سرمربی وقت پرتغال بازتاب گستردهای پیدا کرد.  ریکاردو کاروالیو نیز در سال ۲۰۱۱ پس از اینکه متوجه شد پائولو بنتو قصد دارد برونو آلوز را مقابل قبرس در ترکیب اصلی قرار دهد، بدون اطلاع کادر فنی و مدیران فدراسیون اردوی پرتغال را ترک کرد. مدافع وقت رئال مادرید گفت احساس کرده از سوی سرمربی مورد احترام قرار نگرفته است. فدراسیون فوتبال پرتغال او را برای یک سال از حضور در تیم ملی محروم کرد و کاروالیو نیز بعدها پذیرفت ترک اردو بدون صحبت با مسئولان اشتباه بزرگی بوده است.  سرجیو کونسیسائو در سال ۲۰۰۹ طی مصاحبهای جنجالی، بهشدت از ژیلبرتو مادایل، رئیس وقت فدراسیون فوتبال پرتغال، انتقاد کرد و حتی نام خانوادگی او را با عبارتی توهینآمیز تغییر داد. کونسیسائو مدعی بود مادایل پس از ناکامی پرتغال در جام جهانی ۲۰۰۲ پشت اعتبار لوئیس فیلیپه اسکولاری، سرمربی برزیلی قهرمان جهان، پنهان شده است.  خود اسکولاری نیز در سال ۲۰۰۷ یکی از جنجالیترین تصاویر تاریخ تیم ملی پرتغال را ساخت. پس از تساوی یک بر یک مقابل صربستان در مرحله مقدماتی یورو ۲۰۰۸، میان اعضای دو تیم درگیری ایجاد شد و اسکولاری به سمت ایویکا دراگوتینوویچ رفت و ضربهای به صورت مدافع صربستان زد. او مدعی شد قصد دفاع از ریکاردو کوارشما را داشته است، اما یوفا سرمربی پرتغال را چهار مسابقه محروم و ۱۲ هزار یورو جریمه کرد. این محرومیت پس از اعتراض به سه ماه کاهش یافت.  پیش از آغاز جام جهانی ۲۰۰۲ نیز دنیل کندی که همراه تیم ملی پرتغال در ماکائو اردو زده بود، با مثبت شدن آزمایش دوپینگ از فهرست کنار گذاشته شد و به کشورش بازگشت. او که بدون انجام حتی یک بازی ملی به فهرست جام جهانی راه یافته بود، ادعا میکرد دوپینگ نکرده است. محرومیت اولیه این بازیکن ۱۸ ماه بود که پس از اعتراض پنج ماه کاهش یافت.  اما یکی از مشهورترین و خشنترین حوادث تاریخ فوتبال پرتغال در سال ۱۹۹۷ با نقشآفرینی ریکاردو ساپینتو اتفاق افتاد. مهاجم وقت اسپورتینگ پس از اطلاع از خط خوردنش برای مسابقه با ایرلند شمالی، روز ۲۶ مارس با عصبانیت به محل اردوی تیم ملی در ورزشگاه ژامور رفت و آرتور ژرژ، سرمربی وقت پرتغال، را با مشت مورد حمله قرار داد. ساپینتو در نزدیکی ورزشگاه منتظر خروج سرمربی ماند و درگیری مقابل شاهدان حاضر رخ داد.  شورای انضباطی فدراسیون پرتغال ساپینتو را به مدت ۱۲ ماه از فوتبال محروم کرد و فیفا نیز اجرای این حکم را به مسابقات خارج از پرتغال گسترش داد. این تصمیم حتی مانع انتقال فوری او به رئال سوسیداد شد. این مهاجم پس از پایان محرومیت دوباره به فوتبال برگشت و در مجموع ۴۵ مسابقه برای تیم ملی پرتغال انجام داد. قدیمیترین پرونده این فهرست به ماجرای مشهور «سالتیو» در جام جهانی ۱۹۸۶ مربوط میشود. بازیکنان پرتغال در اردوی مکزیک نسبت به وضعیت پاداشها، درآمدهای تبلیغاتی، امکانات ضعیف و شرایط محل تمرین معترض شدند. زمین تمرین شیب زیادی داشت، هتل تیم فاقد حریم خصوصی مناسب بود و توافق روشنی درباره پاداش مسابقات وجود نداشت.  بازیکنان برای نشان دادن اعتراض خود، پیراهنهای تمرینی را پشتورو پوشیدند تا نشان تجاری حامی فدراسیون دیده نشود و حتی تهدید به اعتصاب کردند. پرتغال مسابقات را با پیروزی مقابل انگلیس آغاز کرد، اما سپس برابر لهستان و مراکش شکست خورد و از مرحله گروهی کنار رفت. ماجرای سالتیو سالها بهعنوان نماد بینظمی در فوتبال پرتغال شناخته میشد، هرچند بعدها بسیاری از بازیکنان آن نسل تأکید کردند اعتراضشان زمینهساز بهبود پاداشها، امکانات و ساختار حرفهای تیم ملی شد. حالا خروج رونالدو از اردوی کپنهاگ به جدیدترین حلقه این زنجیره تبدیل شده است. تفاوت بزرگ اینجاست که پرتغال این بار با پرافتخارترین بازیکن تاریخ خود روبهروست و هنوز مشخص نیست این اختلاف با ژرژ ژسوس حل خواهد شد یا مسابقه مقابل ولز، آخرین حضور رونالدو با پیراهن تیم ملی کشورش بوده است. |